Travelogue
Tijdens mijn reizen verzamel ik meestal drie of vier verhalen die ik dan via email deel met vrienden. En omdat zij die verhalen zeer onderhoudend vinden, vinden anderen dat misschien ook. Een reisverhaal is geboren.
Van: Ilse
Aan: Harold F.
Datum: 7 oktober 2007
Betreft: Haastige spoed is zelden goed
Dat klinkt niet best, qua weer denk ik dat ik de juiste beslissing heb genomen om naar Ierland af te reizen. En nee, ik ben niet zeeziek geweest. Afkloppen, maar ik ben één van die geluksvogels die niet zeeziek worden.
Tot nu toe, is het al een aardig avontuurlijke reis. Ik vertrok gisteren iets te laat. Onderweg naar de veerboot van 2:30 uur in Fishguard, bezocht ik de overblijfselen van het kasteel Carreg Cennen. Mijn late vertrek in combinatie met de bochtige wegen en het feit dat het kasteel afgelegen lag, maakte dat ik slechts een half uur de tijd had om deze enigszins teleurstellende, maar prachtig gelegen echo uit het verleden te verkennen.
Helaas viel vanaf mijn uitstapje naar Carreg Cennen ook mijn auto uit elkaar. Met nog dertig kilometer te gaan, hoorde ik elke keer als ik probeerde te schakelen of zelfs maar de koppeling indrukte, een verschrikkelijk gillend geluid. Later kreeg ik zelfs geen enkele beweging meer in de versnellingspook. In grote haast om de veerboot te halen, gebruikte ik de vaart van de afdaling om de volgende berg op te komen. alles om maar niet te hoeven schakelen.
Probeer dat maar eens, als je voorrang moet verlenen aan alle verkeer op de vele rotondes. Probeer dat maar eens, als een ouder echtpaar voor je een pleziertochtje maakt in hun cabriolet en zich strikt aan de snelheidslimiet houdt. Of als, met een auto direct achter je, je koppeling vastslaat. Ik heb slechts een vaag vermoeden van de paniek van de bestuurder achter me, toen ik de alarmlichten aan sloeg, vaart verminderde en hard op het gaspedaal trapte om met een brandlucht in mijn neus het (…) uiteindelijk weer aan de praat te krijgen. Ik arriveerde op tijd in de haven.
De overtocht over de Ierse zee was geweldig. Ik hoopte dat enige afkoeling het autoprobleem zou oplossen. Toen we in Ierland aanlegden, bleek dat mijn gebed niet verhoord was. Desondanks bereikte ik toch het Coral Gables Guesthouse. De eigenaresse was behulpzaam, maar alleen voor zover ze zichzelf ermee hielp. Ze regelde dat 'Len de AA man' langskwam om de aard van het probleem vast te stellen. Naar zijn deskundige mening - 'AA' heeft in dit geval niets te maken met verdovende midelen - hadden de drukeenheid en koppeling het loodje gelegd. Zodra dit onderdeel was vervangen, zou ik zonder probleem mijn reis kunnen vervolgen.
Zaterdagochtend drong de gastvrouw aan dat ik een ander B&B zou zoeken in verband met haar eigen vakantieplannen. Ik maakte de kapitale fout andere gasten te informeren over de aanstaande sluiting, informatie die ze mij zelf zonder beperkingen had gegeven. Hierna gromde ze alleen nog maar. Ik vond accommodatie in de B&B van John Leader, St. Martin's B&B. Tegen het middaguur checkte ik in in een mooie kamer, en ontving een hartelijk welkom, veel goed advies en gratis WiFi. Op de hoogte van mijn autoproblemen, regelde John een lokale auto monteur met de - achteraf bezien - veelbelovende naam "Goldsmith", om langs te komen, een de diagnose te stellen en mijn auto mee te nemen voor reparatie. Een ware ambassadeur voor gastvrijheid, bood John vervolgens een lift naar Wexford aan voor een korte excursie, en hielp me later een auto te huren voor een redelijke prijs.
Net als het weer - blijkbaar zeer on-iers – begint het er beter uit te zien. Vandaag en morgen ga ik op onderzoek uit, ik meld me weer voordat ik vertrek naar het zuidwesten. Of zoveel eerder als ik op die kabouter van jou stuit…
Ilse