Travelogue

Tijdens mijn reizen verzamel ik meestal drie of vier verhalen die ik dan via email deel met vrienden. En omdat zij die verhalen zeer onderhoudend vinden, vinden anderen dat misschien ook. Een reisverhaal is geboren.

Van: Ilse

Aan: Harold F.

Datum: 24 oktober 2007

Betreft: De Lange Weg naar Huis

Ja, ik ben ook vanmorgen thuisgekomen, net opgefrist en sta op het punt om op de bank te crashen en bij te komen van de rit van 640 kilometer vanaf Fishguard. Net als jij, heb ik een koffie IV nodig, dus geef ik je de highlights.

Vanuit Killarney reed ik via het prachtige Lismore en de Passage East veerboot terug naar Rosslare waar ik mijn laatste nacht in Ierland doorbracht in St. Martin's B&B, in de beroemde kamer met het hemeldbed. Maar pas nadat ik een bezoek bracht aan Hook Head, waar ik getuige was hoe kite surfers de elementen trotseerden en hoe een hond bijna verdronk. De volgende ochtend vroeg bracht een Stenaline schip me teurg naar Fishguard. Ik liet wijselijk de bergen van Wales links liggen en reed rechtstreeks naar het dorp Hook, waar ik een kamer had geboekt in The School House Hotel, voorheen een Victoriaanse school en nu een familiehotel.

Avebury, beroemd om haar steencirkel, lag even ten zuiden van het hotel en was de bestemming van mijn excursie de volgende morgen. Na de bewondering, ging ik op mijn weg naar Harwich om op de volgende veerboot te stappen, en reed om ongeveer tien uur vanochtend mijn eigen woonplaats weer binnen.

In totaal reed ik ongeveer 4000 kilometer in drie weken. Ik schatte in dat links rijden de grootste uitdaging zou zijn, in praktijk bleek het een fluitje van een cent. Zelfs in een auto met het stuur aan de linkerkant. De rotondes waren eenvoudig, navigatie nauwelijks een probleem, aan de linkerkant rijden vergat ik slechts twee keer door vermoeidheid. Het omrekenen van mijlen per uur naar kilometers bleek ingewikkelder. Verder vond ik de Lonely Planet benoeming van Ierland als' s werelds vriendelijkste land nog steeds welverdiend, het Ierse ontbijt bleek moeilijk te slikken, en het goedmoedige karakter waarmee ik werd verwelkomd was heel verfrissend. En lest best, gedurende die 17 dagen van het beruchte ierse weer, regende het slechts één ochtend..

Dus om het af te sluiten, het was een memorabele reis. Ik ga zeker nog eens op expeditie in Ierland, al was het alleen maar om de cirkel rond te maken.

Ilse